به زن ذليلان فردا

الهي! به مردان در خانه ات
به آن زن ذليلان فرزانه ات

به آنان كه با امر « روحي فداك»
نشينند و سبزي نمايند پاك

به آنان كه از بيخ و بن زي ذيند
شب و روز با امر زن مي زيند

به آنان كه مرعوب مادر زنند
ز اخلاق نيكوش دم مي زنند

به آن شير مردان با پيشبند
كه در ظرف شستن به تاب و تبند

به آنان كه در بچه داري تكند
يلان عوض كردن پوشكند

به آنان كه بي امر و اذن عيال
نيايد در از جيبشان يك ريال

به آنان كه با ذوق و شوق تمام
به مادر زن خود بگويند: مام!

به آنان كه دارند با افتخار
نشان ايزو…نه! « زي ذي نه هزار»

به آنان كه دامن رفو مي كنند
ز بعد رفويش اتو مي كنند

به آنانكه درگير سوزن نخند
گرفتار پخت و پز مطبخند

به آن قورمه سبزي پزان قدر
به آن مادران به ظاهر پدر

الهي! به آه دل زن ذليل
به آن اشك چشمان ممد سبيل(!)

به تن هاي مردان كه از لنگه كفش
چو جيغ عيالاتشان شد بنفش

كه ما را بر اين عهد كن استوار!
از اين زن ذليلي مكن بركنار!

به زي ذي جماعت نما لطف خاص
نفرما از اين يوغ ما را خلاص!
برگرفته از ن3 ل جام جم/ سه شنبه 13 دي 1384